Revolutie in Egypte

Een nacht lang feesten om de verwijdering van president Morsi 

Op 3 juli j.l. is president Morsi door de militairen in Egypte afgezet omdat een massale volksbeweging daarom vroeg. De dagen daaraan voorafgaand gingen miljoenen mensen in Kairo en elders de straat op om de verwijdering van Morsi te eisen. De militaire machthebbers hadden uiteindelijk geen andere keuze dan aan het volksprotest toe te geven. Er wordt door de journalistiek veel gedebatteerd over de vraag of dit nu een militaire coup of een politieke revolutie is geweest. Laten we zeggen: beide. Het is zonder meer een militaire staatsgreep, maar wel een staatsgreep middenin een revolutie. Het doel van de staatsgreep was door Morsi af te zetten géén confrontatie met de revolutie op straat aan te gaan, maar deze af te remmen, haar zoveel mogelijk tegen te houden en in een andere richting om te buigen. Zolang als het duurt...

Hieronder geef ik de vertaling van en de link naar een interview met Ali Ahmed, die altijd aanwezig is op het Tahrirplein in Kairo en elders, waar de dingen gebeuren. Dit interview, dat niet compleet is, is duidelijk afgenomen in de laatste dagen van juni of begin juli, toen de militairen nog niet hadden ingegrepen. Dat blijkt uit de eerste woorden van Ali Ahmed in het interview. Een meer beknopte en heldere samenvatting van de problematiek rond de val van president Morsi heb ik tot nu toe nergens gelezen. Als dit de nieuwe generatie in Arabië is, dan staat ons nog wat te wachten!

"Ik ben Ali Ahmed. Ik zit in de eerste klas vwo [d.w.z. hij is 12 jaar]. Vandaag ben ik hier om mee te helpen voorkomen dat Egypte een persoonlijk eigendom wordt van één persoon en om ertegen te protesteren dat de Grondwet wordt toegeëigend door één enkele partij. We hebben het militaire regime niet uit de weg geruimd om het te vervangen door een fascistische theocratie."

Vraag: "Een fascistische theocratie? Wat bedoel je daarmee?"

Antwoord: "Met fascistische theocratie bedoel ik het manipuleren van godsdienst en het doordrukken van extreme voorschriften in naam van de godsdienst, zelfs als de godsdienst dat helemaal niet voorschrijft."

Vraag: "Van wie heb je dat allemaal geleerd?"

Antwoord: "Ik zelf. Dat weet ik gewoon."

Vraag: "Hoe weet je dat dan?"

Antwoord: "Ik luister veel naar mensen en ik gebruik mijn eigen verstand. Verder lees ik kranten, kijk televisie en surf op internet."

Vraag: "Je bent dus van mening dat het niet goed gaat met het land en dat er verandering moet komen?"

Antwoord: "Bedoel je dat politiek of maatschappelijk?"

Vraag: ...

Antwoord: "De maatschappelijke doeleinden van de revolutie moeten nog bereikt worden. Economische vooruitgang, vrijheid en sociale rechtvaardigheid. Er is nog steeds geen werk! De politie pakt nog steeds willekeurig mensen op. Wat de sociale rechtvaardigheid betreft, hoe is het mogelijk dat een nieuwslezer op tv dertig miljoen Egyptische pond verdient, terwijl sommige mensen hun voedsel uit de vuilnisbakken halen?
Wat de politiek betreft: waar is de Grondwet die ons vertegenwoordigt? Bijvoorbeeld de vrouwen maken de helft van de samenleving uit. Hoe is het dan mogelijk dat er slechts zeven vrouwen in de Grondwetgevende Vergadering zitten? Waarvan er zes islamisten zijn?!"

Vraag: "Je denkt dus dat ze de Grondwet gaan manipuleren?"

Antwoord: "Wat op bedrog is gebouwd is zelf ook bedrog. Ook al ziet de Grondwet er aardig uit maar het parlement dat het heeft opgesteld is slecht, dan zullen we uiteindelijk iets slechts bereiken. Kom mij niet aanzetten met tachtig goede Grondwetsartikelen en twintig slechte, dat richt ons land te gronde, en dan zeggen ze dat dit een Grondwet is."

Vraag: "Heb je het ontwerp van de Grondwet gelezen? Op internet?"

Antwoord: [Ali Ahmed knikt van ja.] "Bijvoorbeeld ze zeggen dat vrouwen in alle omstandigheden gelijk zijn aan mannen, behalve in omstandigheden die tegen de wet van de islam ingaan. Maar hoe kan dat, de wet van de islam staat de mannen toe om hun vrouwen te 'disciplineren', dit werkt niet in de maatschappij."

Vraag: "Waarom niet, wat is het probleem?"

Antwoord: "Het probleem is dat dit schandelijk is. Ik kan niet mijn vrouw in elkaar slaan en haar bijna dood maken, en dan zeggen dat dit 'discipline' is. Dit is geen discipline, dit is mishandeling en smerigheid. Het hele politieke proces is van nul en generlei waarde, omdat het parlement in de eerste plaats ongeldig is qua samenstelling en in constitutionele zin. Sommige partijen hebben hun campagne gebaseerd op een mix van godsdienst en politiek. Moskeeën waren druk bezig om kiezers aan te trekken. Zij deelden suiker en olijfolie uit om stemmen te winnen, en nog meer van zulk soort dingen."

[Helaas wordt het interview hier afgebroken.]

Revolutionaire dabke beat in Syrië: Assad rot op!

Al meer dan acht maanden wordt in Syrië op grote schaal tegen het heersende bewind van president Bashar al-Assad geprotesteerd. De repressie door legereenheden, politie en 'veiligheids'-diensten is enorm. In het land worden geen buitenlandse journalisten toegelaten en de binnenlandse media zijn gemuilkorfd. In de gevangenissen en andere centra wordt gemarteld en verminkt. Ook vinden er standrechtelijke executies plaats en verdwijnen mensen.

De populaire dichter en volkszanger Ibrahim Qashoush werd afgelopen zomer vanwege zijn protestsongs op klaarlichte dag in zijn geboorteplaats Hama van de straat geplukt en in een auto gesleurd. De volgende dag werd zijn lijk in de rivier gevonden die door Hama stroomt; zijn strottenhoofd was uitgesneden en de stembanden weggehaald.

Om van de kracht van zijn songs en de populariteit onder de bevolking een idee te krijgen,  klik op onderstaande video: 'Get out Bashar!'. De muziek en tekst - ondertiteld in het engels - zijn onweerstaanbaar vrolijk en de massa mensen op het Assiplein in Hama zingen enthousiast mee. Een proeve van de vrijheid die het Syrische volk te wachten staat als de opstand doorzet.




Qashoush leeft niet meer, maar zijn songs zijn onverminderd populair in Syrië en daarbuiten; juist de brute moord op de zanger heeft hem wereldwijd bekend gemaakt, vooral dankzij internet. Voor de reguliere media zijn zulk soort teksten als van Qashoush doorgaans veel te radicaal.

Op de site van Freemuse: Freedom of Musical Expression valt een en ander te lezen over Ibrahim Qashoush en hoe hij is vermoord; zie ook het artikel 'Syria Protest Songwriter Gruesomely Killed'.

Als je googelt op Ibrahim Qashoush, of Ibrahim Kashoush, zul je heel veel vinden, vooral ook op You Tube, waar vele filmpjes over de zanger zijn gepubliceerd, ook eentje over hoe het lijk met het uitgesneden strottenhoofd eruit ziet.

Eigenlijk is het onvoorstelbaar dat zulk soort regimes als van Bashar al-Assad, met steun van de 'democratische' regeringen in Noord, West, Zuid en Oost, en van de autoritaire regimes van de Arabische Liga, blijven bestaan. President Assad zal de geschiedenis ingaan als dictator van een van de bruutste regimes in het begin van de 21ste eeuw, maar blijkbaar interesseert hem dat niet, en ook de overige staten in de wereld niet. Ook zijn er in het 'democratische' Westen nauwelijks demonstraties op straat, die de Arabische opstand ondersteunen. 'Wij zijn allemaal schuldig', zei Marinus van der Lubbe al in de jaren dertig. Alleen veilig op internet publiceren, dat doe ik dus ook (waardoor je overigens in landen als China, Saoedi-Arabië of Iran, voor onbeperkte tijd in de cel kunt belanden).

In Arabië wordt de revolutie op straat gemaakt. En dat gaat nog wel even duren. De geest is uit de fles.